Hana

 

Podzielę się z Wami łaską przebaczenia. W związku z tym, że zostałam wychowana w domu, w którym dominował alkohol, po wielu latach, będąc już studentką miałam problem z przebaczeniem mojemu tacie, że nie był na tyle obecny w życiu rodziny, na ile powinien (ogólnie mówiąc). Nie widziałam problemu ani potrzeby pojednania się z moim tatą, do momentu aż pewnego dnia modląc się modlitwą Ojcze Nasz zaczęłam wypowiadać świadomie słowa: i odpuść nam nasze winy jak i my odpuszczamy naszym winowajcom. Zrozumiałam, że oszukuję Boga i siebie, że nie ma tu żadnego przebaczenia z mojej strony, jest  tylko żal i gorycz. Zdecydowałam, że muszę zmienić swoją postawę wobec mojego taty, bo przecież sam Bóg tego oczekuje. Czytamy choćby na tablicy przykazań:

czcij ojca swego i matkę swoją,

czy też w Mądrości Syracha w 3 rozdziale:

Synu, wspomagaj swego ojca w starości,

nie zasmucaj go w jego życiu.

A jeśliby nawet rozum stracił, miej wyrozumiałość,

nie pogardzaj nim, choć jesteś w pełni sił.

Miłosierdzie względem ojca nie pójdzie w zapomnienie,

w miejsce grzechów zamieszka u ciebie.

Wiedziałam, że sama sobie nie poradzę, żeby pozbyć się wieloletniego żalu, wstydu, że mam tatę alkoholika. Zaczęłam prosić Boga aby przemienił moje myślenie i moje serce. Tak się stało. Zaczęłam widzieć w moim tacie zupełnie inną osobę, niż dotychczas. Zobaczyłam go przez pryzmat miłości a nie gniewu. Przebaczyłam tacie i zaczęłam Bogu dziękować, że go mam.

 

 

Facebook Twitter Google+ Pinterest